Mefistoφελης!

Κυριακή του Πάσχα…
άδειοι δρόμοι στις πόλεις, τα ραδιόφωνα να παίζουν τσάμικα και καλαματιανά, η τηλεόραση να σε ενημερώνει πόσες θερμίδες έχει μια μερίδα κοντοσούβλι, με και χωρίς τζατζίκι. Το προηγούμενο βράδυ έχεις σκάσει από την μαγειρίτσα, μιας και δεν κατάφερες να σκάσεις κανένα δυναμιτάκι, και μην γελάστε, δεν είναι ούτε λόγω του δύσκολου της ανεύρεσής τους (πιο εύκολα βρίσκεις skunk Ολλανδίας παρά mefisto Ιταλίας) , ούτε λόγω του περασμένου της ηλικίας μου… ήταν επειδή το τρίπτυχο Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια , για μια ακόμα φορά, έδειξε (ενίωτε και έτριξε) τα δόντια του.
Για την Θρησκεία βλέπε ένα τσούρμο παπάδες και ψάλτες που τα χώνουν με echo (Πάσχα είναι, δεν μπορούμε να τους κακολογήσουμε…full είναι το μαγαζί τους), για την Οικογένεια …βλέπε τον εαυτό σου και ρίξε και καμία ματιά στα τριγύρω δωμάτια, όλο και κάποιο μόρφωμα της θα βρεις, για την Πατρίδα όμως τι σας έχω, ε; Δύο κυριούλιδες που φορώντας ρούχα σε αποχρώσεις του μπλε και επιβαίνοντες σε ένα αμάξι ασορτί με τα συνολάκια τους και την σημαία μας, περιφέρονταν στην πλατεία γύρω από την εκκλησία μήπως τυχών και κάνει κανένας αναρχικός την εμφάνισή του. Καμουφλαρισμένος ως πιστός ανάμεσα στο θεοσεβούμενο πλήθος, έχοντας εναρμονιστεί πλήρως με το σύνολο, εξαπολύει ξαφνικά την επίθεσή του….αρπάζοντας το φουλάρι από την γιαγιά δίπλα του, φορώντας το σαν μάσκα, τρέχει προς τον παπά ο οποίος εκείνη την ώρα μεταβιβάζει το μήνυμα της αναστάσεως στους πιστούς και κραδαίνοντας ένα δυναμιτάκι στο χέρι· το φουντώνει από μια λαμπάδα και το πετά στο κέντρο της πλατείας, κάτω από το γύρω-γύρω-όλοι, με προφανή το κοινωνικοπολιτικό μήνυμα, μη αφήνοντας το “όργανο” του θεού στην “εκτελέσει” το “θεόπνευστο” έργο του… και σαν να μην έφθανε αυτό προκαλεί δια του εκκωφαντικού θορύβου, σύγχυση, αγωνία, κλάμα, ανασφάλεια και αιμορροΐδες στους παρευρισκομένους.
Ε λοιπόν καλά να σου κάνουν αλήτη, ανάγωγε, αναρχικέ κροτιδοφουντωτή, να σε μπουζουριάσουν, να κόψουν και την επικοινωνία και με το περιβόητο “Κέντρο” να μην καταφέρει να ενημερωθεί ο Τσίπρας με τον Αλαβάνο (γιατί δεν παίζει…παρακολουθούν την αστυνομική συχνότητα με μεγάλη συχνότητα, πως ξέρουν πάντα για τις συλλήψεις και τις δίκες πριν απ’ όλους τους άλλους), να μην έρθουν ως μάρτυρες υπεράσπισης στην δίκη σου…να πάρεις και εσύ το πουλί…να μην ανέβουν και αυτών άλλο τα ποσοστά τους.

Πως μου ήρθε να πετάξω δυναμιτάκια φέτος…που πήγα να μπλέξω. Θα παραπλανούσα και αυτούς τους καλούς ανθρώπους, τι ανθρώπους δηλαδή…Άρχοντες, που μεριμνούν για το καλό μου και θα νόμιζαν ότι είμαι και εγώ αναρχικός. Τι να πω, ανάσταση με τον κορσέ της πολισμανίας πρώτη φορά κάνω, ελπίζω και τελευταία…όχι τόσο γιατί σκέπτομαι εμένα και το πώς μου φαίνεται όλη αυτή η γλαρόσουπα, αλλά επειδή είχα ένα πιτσιρίκι δίπλα μου που σκέπτονταν αν θα το ανάψει ή όχι. Παρ’ όλη την παρότρυνση μου δεν το έκανε, φοβήθηκε, και το ίδιο όλα τα πιτσιρίκια της ενορίας που εδώ και τρείς βδομάδες μάζευαν δυναμιτάκια. Δύο όμως δεν ψάρωσαν και έριξαν, μην φανταστείτε, τρία μπάμ ακούστηκαν…σίγουρα εν δυνάμει αναρχικοί, ο ένας εκ των οποίων θα έχει βλέψεις για αρχηγός (λόγω του διπλασίου των τεμαχίων, ποσοστό που προκύπτει εύκολα βάση απλής αναλογικής των ατόμων και των κρότων).
Τώρα βέβαια, για να είμαι φιλαλήθεις (που πάντα είμαι), μπορεί απλά να πέρναγαν τα όργανα, σε σχηματισμό κομπανίας, από το σημείο εκείνο και να σταμάτησαν να κάνουν ανάσταση σαν απλοί άνθρωποι…και όχι ως υπεράνθρωποι όπως μας έχουν συνηθίσει στο παρελθόν.
Σας παρακαλώ…μην γελάστε…κάτω από αυτήν την θρησκευτική επικάλυψη κρύβονταν τα δόλια σχέδια τους, μην αυταπατάστε, δεν υπήρξαν ποτέ απλά περαστικοί. Τώρα θα βρίσκονται σε κάποιο υγρό γραφείο (ο προσδιορισμός έγκειται στην φύση του είδους των αστυνομικών, οι οποίοι είναι by default πιο υγροί και λιπαροί από τον μέσο όρο) και θα συντάσσουν δικογραφίες σε βάρος πόλων, ενώ εγώ κάθομαι στο δωμάτιο μου και συντάσσω ιστορίες σε βάρος κώλων. Η επιχειρηματολογία και η συλλογιστική πορεία των δυο μας, κοινή…η μόνη διαφορά έγκειται στο σημαίνων και στο σημαινόμενο…

ΜΠΑΑΑΜ…Σας την έσκασα….

..αυτα ακουσα,αυτα λεω..

Το φ8ινοπωρο που μας περασε ειχε παγκοσμιο πρωτα8λημα ρυ8μικης στην Πατρα!Εκει,οι παντα πολιτισμενοι,ελληνες φιλα8λοι, επειδη η Αλινα Καμπαεβα πηγαινε πιπα-κωλο-εμπλοκη την ελληνιδα α8λητρια(βλεπεις αυτη ειχε παρει ντοπα περσινο μοντελο), αρχισαν να φωναζουν ολοι εν χορω και με περισση χαρα-ιδιως οι αντρες μεσα στα παντελονια τους- "Αλινα-Αλινα πιασε την σωληνα".
Οπου σωληνα για τους αδαεις,ειναι το χρησιμοτερο οργανο για τις εξ'ανατολικης Ευρωπης καλιπυγες κοπελες που δραστηριοποιουνται στην χωρα μας,σε χωρους κοινωνικης χαλαρωσης(αλλιως κωλομπαρα)!
Ρωτησε λοιπον η Αλινα, τι εννοουν οι συμπα8εις ελληνες, και η προπονητρια της για να μην την στενοχωρησει (και κοψει η ντοπα) της ειπε οτι λενε για τον περιφημο αγωγο Μπουργκας-Αλεξανδρουπολη,που τοσο σημαντικος ειναι για την χωρα της.
Απορησε αυτη,και οταν πηγε στο προεδρικο μεγαρο στη Μοσχα ρωτησε με περισση αφελεια τον καλο κυριο Πουτιν.Αυτος εκπληκτος απο την ενημερωση της κοπελας,βρηκε σε αυτην προσφορο εδαφος για να γινει ο Πυγμαλιωνας της.
Απο΄κει και περα ολα τα υπολοιπα ανηκουν στην μυ8ολογια των διασημων ζευγαριων που στιγματιζουν την παγκοσμια ιστορια. και ειναι προς λαικη καταναλωση...

..ρε μπας και?...

Γιατι αραγε μας αποκρυπτουν την αλη8εια?
Αφου οι διπλωματες μας ειδαν και αποειδαν, και ακρη δεν βρηκαν με το Σκοπιανο ειπαν τελικα να αξιοποιησουν τα ηδη υπαρχοντα μεσα και την κοινη λογικη.Με ενα κρυφο κονδυλι λοιπον του Υπ.Εξωτερικων εκπαιδευοταν τοσο καιρο ο γνωστος καλλιφωνος βαρδος Κωστας ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ για εναν απλο και κα8ολα σοβαρο λογο.
Το σχεδιο λοιπον ειχε ως εξης: Ο Κωστας ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ θα απογειωνοταν απο το Ελ Βενιζελος και με την καλυψη των αρχων 8α περνουσε στον εναεριο χωρο της FYROM οπου 8α προσγειωνοταν στην ταρατσα του προεδρικου Μεγαρου των Σκοπιων αλλειμενος με ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ χαλβα και με την στεντορεια φωνη του θα αρχισε να τραγουδαει το γνωστο ασμα του "ευρωπαικες παλιοκοινωνιες..." και μετα 8α εβαζε φωτια σε φωτοτυπια της ταυτοτητας του και 8α εδειχνε και τατουαζ που εχει σε επιμαχο σημειο με τον Μ.Αλεξανδρο καβαλα...σε ανηλικη σκοπιανη.Μετα απο αυτην την ακρατη ενδειξη ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ τσαμπουκα και ελληνικου ταπεραμεντου 8α εψελνε το "Τη Υπερμαχω" σε δορυφορικη συνδεση με τον Παναγιωτη Ψωμιαδη, τον Μητροπολιτη Αν8ιμο και τον Σταματη Γονιδη απο την ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ Θεσσαλονικη.Και για φιναλε, εγκαινιαζοτας ενα νεο ειδος ηρωικων καμικαζι,8α ετρωγε ολο τον ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ χαλβα και θα εσκαγε-στην κυριολεξια- απο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ περηφανεια και ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ζαχαρο.
Τιποτα απο ολα αυτα βεβαια δεν συνεβη, αφου η σκοπιανη κατασκοπεια λειτουργησε αψογα.Εχοντας δικτυω8ει αρτια , ειχε δικο της αν8ρωπο στους φωτισμους στο μαγαζι που εμφανιζοταν το προηγουμενο βραδυ ο Κωστας ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ, ο οποιος συνεχεια του εριχνε στα ματια εκτυφλωτικο φως που περιειχε ακτινες υψηλης ακτινοβολιας, μπλοκαροντας του υποσυνειδητα τις γνωσεις χειρισμου ελικοπτερου,κατι το οποιο ειχε τα γνωστα ατυχη,για εμας τους Ελληνες-ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ, κι ευτυχη για αυτους τους ιμιτασιον μακεδονες, αποτελεσματα.
Εγκυρες πληροφοριες απο υψηλα κλιμακια του Υπ.Εξωτερικων κανουν λογο για συνεχιση των προσπα8ειων, στο ιδιο μηκος κυματος, με τον (Μεγα)Αλεξανδρο Χατζη να παιρνει την σκυταλη απο τον Κωστα ΜΑΛΕΔΟΝΑ και εαν δεν υπαρξει αποτελεσμα, να μπαινουν τα μεγαλα μεσα και να επιστρατευεται Ο Εθνικος μας ΣΤΑΡ για να ισοπεδωσουμε σιγουρα την γειτονα χωρα.
Με τον ενα ή τον αλλο τροπο, ενα μονο ειναι σιγουρο!οτι δεν το γλιτωνουμε το show, αφου πρεπει οπωσδηποτε να δειξουμε την πολιτιστικη παραγωγη της Ελλαδας σημερα και την αμεση συνοχη της με την αρχαια κληρονομια μας,ωστε να δειξουμε ποσο ΜΑ(ΛΑ)ΚΕΔΟΝΕΣ ειμαστε...

...ο νυχτερινος επισκεπτης μας επισκεπτεται ξανα...

Μερικες φορες επισκεφτομαι αυτους……….


Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα. Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια. Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;», «Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα». Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος. «Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη. «Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία. Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια. «Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου». «Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη. Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια. Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!». Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του. Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση: «Γνώση, ποιος με βοήθησε»; «Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση. «Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε η Χρόνος;» Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε: «Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

Μάνος Χατζιδάκις

Καλο βραδυ από τον νυχτερινο επισκεπτη………………….

ΒΑΣΙΛΗΣ Vs ΒΑΓΓΕΛΗΣ

Τα Χριστούγεννα που πέρασαν σου είχα ζητήσει εκείνη τη ‘’συσκευή εντοπισμού δυνατών στιγμών’’ που διαφήμιζε το telemarketing του 902 τις μεταμεσονύκτιες ώρες. ή… το ‘χα δει στον ύπνο μου …? Δε θυμάμαι και δεν έχει και πολύ σημασία άλλωστε, γιατί είμαι σίγουρος ότι υπάρχει. Και όταν εγώ είμαι σίγουρος για κάτι , συνήθως παίζω και το σπίτι μου.

Σας γραφώ λοιπόν από το παγκάκι και σας λέω ότι με έγραψε στα γερασμένα του αρχίδια ο κύριος αυτός με την άσπρη γενειάδα… Χαρακτηριστικά σε απολογητηρια επιστολή του ανέφερε:

<< αγαπητέ μου , η συσκευή που ζητάς δεν υπάρχει στο εμπόριο.Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να ζεις κάθε στιγμή της ζωής χωρίς αδιαφορία γιατί μέσα στη καθημερινότητα κρύβονται οι στιγμές που θα δώσουν βάθος στη ζωή σου . >>

Δεν είναι κρίμα να συμβαίνουν πράγματα γύρω σου και να πρέπει να περάσουν πολλά χρόνια για να αναληφθείς τη δύναμη και την ενέργεια που έκρυβε εκείνη η στιγμή ; και τότε νιώθεις αφόρητα μαλάκας που εκείνη ακριβώς τη στιγμή δεν αντέδρασες σωστά, σχεδόν αδιαφόρησες, γιατί δεν αντιλήφθηκες τίποτα από εκείνη την ενέργεια που περιφερόταν στο χώρο…

Μια ολιγόλεπτη συζήτηση με έναν δικό σου άνθρωπο , το σκίσιμο του περιτυλίγματος ενός δώρου, μια βουτιά στη θάλασσα , οι απογευματινές ακτίνες του ηλιου που περνούν από τα κλειστά σου μάτια σε μια παραλία, ένα γλυκό που έφαγες στη γενέτειρα του πάππου σου σε ηλικία 9 χρονών ………..μαλακίες δηλαδή…

Άσε ρε άγιε αυτά που μας λες τα ξέρουμε και ‘μείς . Εγώ ήθελα άπλα να νιώθω ένα τσιμπηματάκι όταν έρχονται οι ώρες αυτές και να τις αντιλαμβάνομαι πλήρως και επί τόπου. και όχι για να παρεμβληθώ και να αλλάξω την ιστορία, απλά για να τις αντιμετωπίσω με σεβασμό …τίποτα περισσότερο. Δεν αντέχω να περνουν και να μη τις νιώθω. Είναι άλλωστε πολύ λίγες για να ‘χω αυτή τη πολυτέλεια.

Γι’ αυτό λοιπόν έρχομαι σήμερα και στα χώνω και σε απαξιώνω πλήρως... Που ήσουνα εσύ όταν ο Χριστός τράβαγε τα πάθη του Χριστού ; …εεε…;;; που ήσουν ; οι μαθητες, αυτοί ήσαν άγιοι, όχι εσύ …άιντε λοιπόν γιαλαντζή άγιε.

Εσύ Νουνέ μου λοιπόν είσαι το τελευταίο μου αποκούμπι... και να σου πω την αλήθεια πιο πολύ πιστεύω σε σένα, γιατί αυτά είναι πράγματα γήινα απλά και ανθρώπινα .

(Οι άγιοι τα ψιλομπλέκουν αυτά)

Και ας ξέρω, πως πάλι με κανά πενηνταευρο θα τη βγάλεις καθαρή....

...και γυρναν οι δεικτες....

Μου λες οτι 8υμη8ηκες ενα "παλιο" απογευμα, τοτε που οι σκοτουρες ηταν λιγες και οι επι8υμιες πολλες και οτι φοβη8ηκες οτι τα χρονια περασαν κι εσυ δεν ησουν εκει να τους κανεις ενα νευμα,μια γκριματσα,να τους ριξεις εστω ενα βλεμμα για να μην σου μεινει το ανικανοποιητο.
Κι ετσι εμεινες να περιμενεις το επομενο τρενο του χρονου,χωρις να νοιαζεσαι με το τι συμβαινει γύρω σου και γιατι δεν ασχολειται κανεις μαζι σου.
Ειναι λιγο δυσκολα τα απογευματα που 8ελεις να βγεις εξω με καποιον,να μιλησεις, να κανεις χαβαλε, να φλερταρεις, να κανεις αυτο που λεμε "να μην κανεις τιποτα". Ειναι δυσκολο λοιπον να ειναι ολοι απασχολημενοι με κατι κι εσυ να απομενεις να πινεις καφε μονος σου και κα8ε τοσο να ριχνεις κλεφτες ματιες στην καρεκλα διπλα σου αλλα εκεινη να συνεχιζει να εχει στραμμενο το βλεμμα της αλλου. Κατι μεγαλωνει μεσα σου και σε πιεζει. Μαλλον ειναι η επι8υμια να ηρεμησεις. Μα δεν μπορεις.

Κι ετσι οπως κα8εσαι και κοιτας τον καφε σου να λιγοστευει οπως ο χρονος, νιω8εις τον μαγνητισμο που σου προκαλει η παρουσια καποιου μεσα στο πεδιο των αισ8ησεων σου. Σηκωνεις το βλεμμα και ειναι ενα μικρο παιδι που σε κοιταζει με λαιμαργη περιεργεια για τις σκεψεις σου , για τα ονειρα σου, για τις επι8υμιες σου. Ή μηπως για τις εμπειριες σου και το ανεκπληρωτο της ζωής σου? Σε κοιταζει και κομπλαρεις. Ειναι αφοπλιστικη η ευγενεια της νιοτης.
Ειναι σαν τις κοπελες που νιω8εις την επι8υμια τους για σενα αλλα οι ιδιες δισταζουν να στην δειξουν, γιατι δεν εχουν πιστη στον εαυτο τους. Κι εκεινη την ωρα που εσυ σκεφτεσαι οσο γρηγοροτερα γινεται ,για να μην χασεις καποια στιγμη, ξαφνικα ο χρονος παγωνει... Νιω8εις την ελπιδα που τρεφουν αυτες οι κοπέλες για ενα σου βλεμμα. Κι εσυ το δινεις. Κι αυτες τοτε ανα8αρρευουν λιγο και σε κοιτανε οπως κοιτουν τις ακτινες του ηλιου οταν ευ8υγραμμιζονται με το εδαφος κι ετσι εχεις την δυνατοτητα να τον κοιταξεις και να τον 8αυμασεις.
Ωραιο πραγμα η διστακτικοτητα οταν δεν φοβασαι να την δειξεις.
Τιποτα δεν ειναι το ιδιο μετα απο την στιγμη που περνας το οριο του φοβου , της ανασφαλειας και της παιδικης ντροπαλοτητας.

χαιρετισμος

Επωνυμος σου λεει ο αλλος. Μυριζει FABER CASTELL η αναπνοη της γραφης του και αντε παλι απο την αρχη. Χωρις διαφημισεις. Ληστεια στην Πειραιως, μου πηραν 33 ευρω και μια αναμνηση απο πλακα χρυσου που ειχα απο τις μιζες. Ουρες οι γριες στο ΙΚΑ, το ενοποιημενο με αλλες ουρες. Α ρε πιτσιρικο, γραφεις γι' αυτους που αυριο 8α φωναζουν για καλυτερες μερες. Α ρε πιτσιρικο και υστερα σου λενε οτι θα...........Ενα ειναι σιγουρο, οτι δεν..οτι δεν...οτι δεν.....θα......θυμασαι αυριο, τον ανασχηματισμο, την ενοποιηση, την εκποιηση, το ονομα της αλλης ή του αλλουκρατους......στο κρατος το δικο σου, κρατος δικο τους θα ειναι! Επειδη εσυ φορας FABER CASTELL την ωρα που αναπνεεις γραφοντας. Επωνυμος σου λεει ο αλλος και θυμασαι τον Καποδιστρια. Τα επωνυμα τελειωσανε και σκαστε απο ζηλεια. Εχουν νουμερα. Καποδιστριας 1...Καποδιστριας 2. Το ακουσε ο Βενιζελος κι εκανε αντιπολιτευση στην κοινοβουλευτικη ομαδα των "φιλων" του, και κλαιγοντας αναφωνησε "Ποτε θα γινω εγω Βενιζελος 2? "Βλεπετε οτι για το Βενιζελος 1 φροντισε αλλος, που τον εκανε να πιστευει στους συμμαχους λες και η Μ.Ασια εχει πρωτευουσα την Ρηγιλλης. Κι εκει που ετρωγαν διπλα στο Ζαχοπουλειο μπαλκονι, αποφασιστηκε μια νομαρχιακη και μια αλλη αλληλοδιοικουμενη αυτοδιοικηση απο τους επωνυμους με απλο μολυβι. Και ξαφνικα σου χαμογελα ο γειτονας (το γειτονας ειναι χαρακτηρισμος για τους αφελεις)..........αποφασισε να αλλαξει φυλο και να του αρεσει η ιστορια αλλων. Η σημαια της Τουρκιας. Κατα το ουαλικο λεξικο, το οθωμανικο....................Καλα ! Γαμησα πιτσιρικο ! Και προσεχε, ειναι εποχη νηστειας! Μην ξεχασεις να φορεσεις στην κυβερνηση το προφυλακτικο. Απλο για τους ανωνυμους, με ραβδωσεις για τους επωνυμους..........Φιλακια απο τον Νυχτερινο Επισκεπτη....προς τους....τεμπεληδες της απορης Ελλαδας......Καλη συνεχεια !


χαιρετισμος του Νυχτερινου Επισκεπτη προς το blog μας!