Α ΡΕ ΓΙΩΡΓΟ!Αυτη μεχρι και τον ΟΤΕ σ' εβαλε να πουλησεις!
27.6.08
13.6.08
...και ενα
... και ενα!πηγε κιολας και ενα!ποσο απεχει αυτο το .....και ενα απο το καθολου ή απο το κατι?μα καλα, παω κι εγω να κανω αυτοψυχαναλυση, την ωρα που τα τηλεφωνα βαρανε και τα μηνυματα σκανε. Ε, σκαστε πια!Και εχω και αυτο το φοντο στην οθονη , προ αμνημονευτων, λες και ηταν by default!
Κι μου λενε οτι σε 10495837 χρονια απο σημερα μπορει να ερθει μετεωριτης και να πεσει στα κεφαλια τον "απο-που κι ως που-γονων" μας!Τι μου λετε εμενα τωρα?Εδω δεν αντεχουμε το .. και ενα!Μα καλα, ποσο κραταει αυτο το ενα?Αλλοτε σαν σκια, αλλοτε σαν βαρυ σκοταδι.Κι ακουω βηματα στο πισω μερος του μυαλου μου, αλλα ειπαμε δεν θα κανω αυτοψυχαναλυση!...............τεινω να καταληξω οτι τα αποσοποιητικα ειναι το αγαπημενο μου σημειο στιξης(εαν και θα επρεπε να λεγονται απο..σιωπη...τικα). Τωρα που ειπα αγαπημενο σημειο στιξης...προσεξτε οτι οι ωραιοτερες λεξεις και οι πιο δυνατες δεν εχουν ποτε ενα γραμμα δυο φορες!Ε-Ρ-Ω-Τ-Α-Σ(ενω αγαπη), Μ-Ι-Σ-Ω( ενω αδιαφορω), Κ-Ρ-Ι-Μ-Α(ενω δυστυχως), Δ-Α-Κ-Ρ-Υ(ενω κλαμα), Ψ-Υ-Χ-Η(ενω καρδια), Α-Ν-Τ-Ι-Ο, Ρ-Α-Θ-Υ-Μ-Ο-Σ, Κ-Ε-Ν-Ο, κ.ο.κ.
Και καθε χρονο ανεβαινει ενα-ενα το επιτοκιο μας στην ζωη, κι εμεις δεν του δινουμε ποτε σημασια εως οτου καταλαβουμε οτι ο τοκογλυφος , ο κεφαλαιουχος θανατος, θα μας ξετιναξει στο τελος, χωρις να εχουμε αποπληρωσει τα χρεη που πηραμε απο τους "προ-νοητικους-γονους" μας.
Και μου λενε οτι στα μικρα και ταπεινα ειναι η ευτυχια!Δεν νομιζω!Ολα μαζι τα μικρα, δεν φτανουν και δεν προλαβαινουν ποτε αυτο το ...και ενα!Δεν ξερω ποσο πρεπει να σκαψω για να βρω ενα απομειναρι αληθειας μεσα στον ορυμαγδο απο ευχες και προσευχες για το μελλον μου!Τιποτα σημαντικο!Ολα μια λευκη σελιδα και εγω φοβαμαι μηπως το μελανι που μου ελαχε για να αφησω το στιγμα μου σε αυτην την ζωη , ειναι και αυτο λευκο, οποτε δεν θα μαθει κανεις ποτε τι ηθελα να πω και κανεις δεν θα διακρινει το σχεδιαγραμμα ,για το που ηθελα να φτασω.Και καταληγω να μην θελω να βγω απο την φωλια μου, γιατι φοβαμαι μηπως τα φτερα μου εχουν μεγαλωσει τοσο που θα μου κρυβουν τον οριζοντα!
Μισογεματα τα βλεπω?Μισοαδεια?Μια σταγονα ακομα στην κλεψυδρα μου κι εγω φοβαμαι να την γευτω!Αρνουμαι.Ξεχναω.Νιωθω να βασανιζομαι στο κρεβατι του Προκρουστη-Χρονου αναμεσα στο ....παρα ενα και στο ...και ενα.
Μας πεταξαν στην πιστα κι εμεις πρεπει να χορεψουμε!Ετσι μας ειπαν κι εμεις πρεπει να ακολουθουμε το ντεφι!.....ενα πισω....δυο μπροστα, νιωθω τα βηματα πως ειναι τα σωστα...
Θα δειξει!Μονος παρτενερ ο εαυτος μας!...και ενα λοιπον!Παμε για το επομενο!
το βαρυνα λιγο , αλλα επεσε ακομα μια σταγονα στην κλεψυδρα της ηλικιας μου και σαν να μαζευονται πολλες!ζητω κατανοηση απο φιλους και λοιπους τεμπεληδες...................
9.6.08
Μαχες....
Δεν υπαρχει αμφιβολια οτι τις καλυτερες προβλεψεις για σεισμο τις κανουν τα γνωστα σκυλια, ρατσας "τολεγαγω", που χτες το βραδυ τα ακουγα να γαυγιζουν κατω απο το παραθυρο μου , με κυρια αιτια αντιμαχιας το μεγεθος του σεισμου!Το ενα ελεγε 6,2 και το αλλο 6,5 !
(οποιαδηποτε ομοιοτητα και αντιστοιχια με ανθρωπινους "συναδελφους" τους εντελως τυχαια )
6.6.08
"φυλακες" δενδρων!
Τον παρατηρουσα καμποση ωρα που γυροφερνε το ιδιο δεντρο, κοιτωντας συνεχως χαμηλα, χωρις να νοιαζετε τι συμβαινει γυρω του και χωρις να δινει σημασια σε τιποτε αλλο εκτος απο τα μικρα σκουπιδακια που καποιοι απο εμας(νεοελληνες βλεπεις) πετουσαν, ελαφρα τη καρδια.Τοτε απλωνε το ραβδακι του που ηταν αιχμηρο στην ακρη, καρφωνε το σκουπιδι και το πετουσε σε εναν κουβα που κρατουσε στο αλλο χερι! Στα διπλανα δεντρα υπηρχαν και αλλοι, γυναικες και αντρες, της ιδιας περασμενης ηλικιας, που εκαναν το ιδιο!Σκεφτομαι απο μεσα μου..."Καποια ιεροτελεστια των υπεργηρων κινεζων θα ειναι, μιας και ειμαστε εδω, εξω απο τον Ναο του Ουρανου , για να εχουν καλο παραδεισο...", αλλα μετα βλεποντας γυρω και τους κινεζους αστυνομικους( ολοι φωτοτυπια του ιδιου πρωτοτυπου) θυμηθηκα που ειμαι κι επανηλθα στην πραγματικοτητα.
Μετα καταλαβα το μεγαλειωδες σχεδιο των κινεζων εθνοπατερων και αντιληφθηκα ποσο μπροστα ειναι οι ανθρωποι!"Ολοι ειναι χρησιμοι!"
Απλη λυση για ολα τα προβληματα που εχουμε σε αυτην την κωλοχωρα!Προβλημα με το ασφαλιστικο?Σωπα καλε!Ελα καλε μου παππου, σου εχω μια ξεκουραστη θεση...δεν θα κανεις κατι δυσκολο!Θα κοβεις βολτες γυρω-γυρω απο το ιδιο δεντρο, θα μιλας με τον παππου υπευθυνο του διπλανου δεντρου,θα εχεις καβατζωμενο ισκιο τις μερες του καυσωνα, θα παιρνεις ματι τις τουριστριες και ,που και που, θα τσιμπας και οποιο σκουπιδακι πεφτει στην αντιληψη σου!(Οι πλεον καταλληλοτεροι για αυτη την δουλεια, γεροι με Αλτσχαιμερ, που θα δουλευουν non-stop, χωρις να θυμουνται για ποιον και γιατι...!)
Και αυτο μπορει να επεκταθει και στις χαμηλοτερες ηλικιες!ο καθενας το δικο του δεντρο, το δικο του τετραγωνικο πεζοδρομιου και θα σου πω εγω μετα εαν θα ξαναμιλησει κανεις για ανεργια!Θα εξυπηρετηθουν και οι βουλευτες με τα ρουσφετια, αφου παντα τους ζητανε μια θεσουλα και μια γωνιτσα για να βαλουν τους ψηφοφορους!
Λυνεις και το προβλημα με την ευαισθητοποιηση της κοινωνιας για το περιβαλλον, αφου ολοι θα αναπτυξουν μια διαφορετικη σχεση με το δικο του φυτο ο καθενας!το δεντρο του ο καθενας θα το προσεχει,θα το αγαπα και θα το φροντιζει, θα το θεωρει κομματι του εαυτου του, θα κοιμαται και θα ξυπναει με την σκεψη του, θα νιωθει ο καθε απορος και υπεργηρος οτι κατι του ανηκει απο το περιβαλλον που ζει και θα σταματησει και ο ΣΚΑΙ να μας πρηζει..φυσικα μπορεις....το δεντρο η ζωη σου....κανε αυτο, κανε εκεινο...
Και για να μην νιωθουν και υποτιμημενοι οι φυλακες των δεντρων, στο τελος καθε μηνα, ο δημαρχος καθε πολης( α ρε Κακλαμανη γλεντια που θα κανεις) θα βραβευει το πιο καθαρο δεντρο, το πιο ομορφο δεντρο, το πιο τσαχπινικο δεντρο, το πιο γοητευτικο δεντρο, το πιο ησυχο κ.ο.κ!Με βραβειο ενα εγκαταλελειμενο αυτοκινητο (εχουμε καμια σαρανταρια χιλιαδες) το οποιο ο καθε νικητης θα φροντιζει να το μετατρεπει σε ζαρντινιερα, ωστε να αναδυκνειεται το μερακι και η διαθεση του εκαστοτε φυλακα!
Βεβαια αυτο που με αγχωνει, για το εαν αυτο το προγραμμα μπορει να εφαρμοστει αποτελεσματικα , ειναι οτι στην Κινα εχουν "κομμουνισμο"(κι οποιος θελει ας φερει αντιρηση στους αρχοντες), ενω εδω εχουμε σταρχιδισμο(κι οποιος θελει ας ξυπνησει τους αρχοντες)!Θα δουμε !Οσο ζω...τεμπελιαζω!!
ευχαριστιες στην exofthalmi που με παρακινησε με την φωτο που ανεβασε για να ανασυρω παλιες μου τεμπελικες σκεψεις
Μετα καταλαβα το μεγαλειωδες σχεδιο των κινεζων εθνοπατερων και αντιληφθηκα ποσο μπροστα ειναι οι ανθρωποι!"Ολοι ειναι χρησιμοι!"
Απλη λυση για ολα τα προβληματα που εχουμε σε αυτην την κωλοχωρα!Προβλημα με το ασφαλιστικο?Σωπα καλε!Ελα καλε μου παππου, σου εχω μια ξεκουραστη θεση...δεν θα κανεις κατι δυσκολο!Θα κοβεις βολτες γυρω-γυρω απο το ιδιο δεντρο, θα μιλας με τον παππου υπευθυνο του διπλανου δεντρου,θα εχεις καβατζωμενο ισκιο τις μερες του καυσωνα, θα παιρνεις ματι τις τουριστριες και ,που και που, θα τσιμπας και οποιο σκουπιδακι πεφτει στην αντιληψη σου!(Οι πλεον καταλληλοτεροι για αυτη την δουλεια, γεροι με Αλτσχαιμερ, που θα δουλευουν non-stop, χωρις να θυμουνται για ποιον και γιατι...!)
Και αυτο μπορει να επεκταθει και στις χαμηλοτερες ηλικιες!ο καθενας το δικο του δεντρο, το δικο του τετραγωνικο πεζοδρομιου και θα σου πω εγω μετα εαν θα ξαναμιλησει κανεις για ανεργια!Θα εξυπηρετηθουν και οι βουλευτες με τα ρουσφετια, αφου παντα τους ζητανε μια θεσουλα και μια γωνιτσα για να βαλουν τους ψηφοφορους!
Λυνεις και το προβλημα με την ευαισθητοποιηση της κοινωνιας για το περιβαλλον, αφου ολοι θα αναπτυξουν μια διαφορετικη σχεση με το δικο του φυτο ο καθενας!το δεντρο του ο καθενας θα το προσεχει,θα το αγαπα και θα το φροντιζει, θα το θεωρει κομματι του εαυτου του, θα κοιμαται και θα ξυπναει με την σκεψη του, θα νιωθει ο καθε απορος και υπεργηρος οτι κατι του ανηκει απο το περιβαλλον που ζει και θα σταματησει και ο ΣΚΑΙ να μας πρηζει..φυσικα μπορεις....το δεντρο η ζωη σου....κανε αυτο, κανε εκεινο...
Και για να μην νιωθουν και υποτιμημενοι οι φυλακες των δεντρων, στο τελος καθε μηνα, ο δημαρχος καθε πολης( α ρε Κακλαμανη γλεντια που θα κανεις) θα βραβευει το πιο καθαρο δεντρο, το πιο ομορφο δεντρο, το πιο τσαχπινικο δεντρο, το πιο γοητευτικο δεντρο, το πιο ησυχο κ.ο.κ!Με βραβειο ενα εγκαταλελειμενο αυτοκινητο (εχουμε καμια σαρανταρια χιλιαδες) το οποιο ο καθε νικητης θα φροντιζει να το μετατρεπει σε ζαρντινιερα, ωστε να αναδυκνειεται το μερακι και η διαθεση του εκαστοτε φυλακα!
Βεβαια αυτο που με αγχωνει, για το εαν αυτο το προγραμμα μπορει να εφαρμοστει αποτελεσματικα , ειναι οτι στην Κινα εχουν "κομμουνισμο"(κι οποιος θελει ας φερει αντιρηση στους αρχοντες), ενω εδω εχουμε σταρχιδισμο(κι οποιος θελει ας ξυπνησει τους αρχοντες)!Θα δουμε !Οσο ζω...τεμπελιαζω!!
ευχαριστιες στην exofthalmi που με παρακινησε με την φωτο που ανεβασε για να ανασυρω παλιες μου τεμπελικες σκεψεις
31.5.08
ντοπα ο θυμος...?
Τραβηξε μιση ρουφηξια απ'το τσιγαρο του κι αφησε την υπολοιπη να απομακρυνθει γρηγορα απ' το προσωπο του και να στροβιλιζεται ατακτα εως οτου χαθηκε απο τα ματια του.
Ένιωθε τις φλεβες στον λαιμο του να χορευουν στον ρυθμο του θυμου, και αυτος απλα να ειναι ετοιμος να υπνωτιστει απο το ζωοδες και πρωτογονο τεμπο.Απο μπροστα του περνουσε συνεχως η εικονα της Λ. να χανεται στο βαθος του παρκου.πιασμενη χερι-χερι με εναν αντρα.Έναν ψηλο, γεροδεμενο, νεο......,νεοτερο αντρα.Αμεσως ενιωσε και τις φλεβες στους κροταφους του να συντονιζονται στην ενταση της οργισμενης απογοητευσης.
Ασυναισθητα κοιταξε τα χερια του που ειχαν γινει κατασπρα, σχεδον αυλα, χωρις ιχνος αναγκης για ασκοπες πραξεις και μισες προσπαθειες.
Σηκωθηκε αργα- αργα απ'το παγκακι κι ενιωθε τα ποδια του καρφωμενα στο εδαφος.
Δεν ηξερε προς τα που να κατευθυνθει κι εμεινε ενα αντεστραμενο εκκρεμες να κλυδωνιζεται μεσα στην ομιχλη της πικρας, της απογοητευσης και του θυμου.Μια παλλομενη πυγολαμπιδα, μετεωρη στην ατμοσφαιρα των συναισθηματων, που δεν ηξερε εαν επρεπε να εκραγει ή να καταρρευσει στο εδαφος.
Αποφασισε να παει προς το αυτοκινητο κι ενω περπατουσε, αντιληφθηκε οτι ειχε ξεχασει που ειχε παρκαρει.Προσπαθησε να συγκεντρωθει και προσανατολιστει , με ενα αισθημα αδιαφοριας ομως να τον κατακλυζει.
"¨Γιατι να μου το κανει αυτο εμενα, η Λ.?" ελεγε και ξαναλεγε στον εαυτο του."Έμενα που ελεγε οτι ειμαι αυτο που παντα ηθελε?Αυτο που παντα θεωρουσε προτυπο συντροφου."
Απ'το μυαλο του περνουσαν λογια που του ειχε πει, αλλα που ποτε αυτος πραγματικα δεν πιστευε.Αυτην την στιγμη ομως ηταν το πιο προχειρο αλλο8ι γι'αυτην και η πιο ευκολη ασπιδα δικαιολογιας γι' αυτον.Λογια που εβγαιναν απ' το στομα της υστερα απο ενα εντονο γαμησι ή σε καποια αλλη στιγμη δικιας της αδυναμιας.Ποτε δεν την πιστευε εαν και το ηθελε τοσο πολυ.Ποτε δεν την αγαπησε , και το ιδιο πιστευε και γι'αυτην, εαν και το ηθελε τοσο πολυ.Τα ματια της ειχαν παντα την καθαροτητα και την σκληροτητα του δολοφονου πριν απο το εγκλημα.Το ενιωθε αυτο, το φοβοταν και να που τωρα ολοι οι φοβοι του εβγαιναν αληθινοι.
Ο οργανισμος του ομως αυτην την στιγμη, σχηματιζε ενα αμυντικο τειχος, σαθρο μεν, αλλα αρκετο για να βρει στηριγμα να κρατηθει και να υπερασπιστει τον εαυτο του.
Χωρις να το καταλαβει βρεθηκε μπροστα απ' το αυτοκινητο του, μπηκε μεσα και διχως δευτερη σκεψη ξεκινησε για το σπιτι, οπου σε λιγο λογικα θα κατεφτανε και η Λ.
Οδηγουσε γρηγορα , οδηγουσε μηχανικα κι ακολουθωνταςτον πιο συντομο δρομο κατεληξε στην κοκκινη κουνιστη πολυθρονα- ρετρο δωρο της γιαγιας για την καινουρια ζωη- διπλα στο τζακι, εξουθενωμενος κι εξαρτημενος απ' τον θυμο του." Μεγαλη ντοπα ο θυμος" σκεφτηκε"γι'αυτο ας την εκμεταλλευτω οσο ειναι καιρος και κραταει."
Η Λ. δεν αργησε να φανει.Με το που μπηκε μεσα και τον ειδε ετσι καταλαβε οτι κατι τρεχει.Αυτος χωρις να της δωσει τα περιθωρια αντιδρασης, αρχισε να την βομβαρδιζει με αλλεπαληλες ερωτησεις, απο τον σωρο των οποιων ξεχωριζαν τριες λεξεις."κερατας...πουτανα....μαλλακας..."
Απ'την ηττοπαθεια που τον διεκρινε, συμπερανε οτι με την πρωτη και την τελευταια λεξη, μαλλον αυτοχαρακτηριζοταν....
Ένιωθε τις φλεβες στον λαιμο του να χορευουν στον ρυθμο του θυμου, και αυτος απλα να ειναι ετοιμος να υπνωτιστει απο το ζωοδες και πρωτογονο τεμπο.Απο μπροστα του περνουσε συνεχως η εικονα της Λ. να χανεται στο βαθος του παρκου.πιασμενη χερι-χερι με εναν αντρα.Έναν ψηλο, γεροδεμενο, νεο......,νεοτερο αντρα.Αμεσως ενιωσε και τις φλεβες στους κροταφους του να συντονιζονται στην ενταση της οργισμενης απογοητευσης.
Ασυναισθητα κοιταξε τα χερια του που ειχαν γινει κατασπρα, σχεδον αυλα, χωρις ιχνος αναγκης για ασκοπες πραξεις και μισες προσπαθειες.
Σηκωθηκε αργα- αργα απ'το παγκακι κι ενιωθε τα ποδια του καρφωμενα στο εδαφος.
Δεν ηξερε προς τα που να κατευθυνθει κι εμεινε ενα αντεστραμενο εκκρεμες να κλυδωνιζεται μεσα στην ομιχλη της πικρας, της απογοητευσης και του θυμου.Μια παλλομενη πυγολαμπιδα, μετεωρη στην ατμοσφαιρα των συναισθηματων, που δεν ηξερε εαν επρεπε να εκραγει ή να καταρρευσει στο εδαφος.
Αποφασισε να παει προς το αυτοκινητο κι ενω περπατουσε, αντιληφθηκε οτι ειχε ξεχασει που ειχε παρκαρει.Προσπαθησε να συγκεντρωθει και προσανατολιστει , με ενα αισθημα αδιαφοριας ομως να τον κατακλυζει.
"¨Γιατι να μου το κανει αυτο εμενα, η Λ.?" ελεγε και ξαναλεγε στον εαυτο του."Έμενα που ελεγε οτι ειμαι αυτο που παντα ηθελε?Αυτο που παντα θεωρουσε προτυπο συντροφου."
Απ'το μυαλο του περνουσαν λογια που του ειχε πει, αλλα που ποτε αυτος πραγματικα δεν πιστευε.Αυτην την στιγμη ομως ηταν το πιο προχειρο αλλο8ι γι'αυτην και η πιο ευκολη ασπιδα δικαιολογιας γι' αυτον.Λογια που εβγαιναν απ' το στομα της υστερα απο ενα εντονο γαμησι ή σε καποια αλλη στιγμη δικιας της αδυναμιας.Ποτε δεν την πιστευε εαν και το ηθελε τοσο πολυ.Ποτε δεν την αγαπησε , και το ιδιο πιστευε και γι'αυτην, εαν και το ηθελε τοσο πολυ.Τα ματια της ειχαν παντα την καθαροτητα και την σκληροτητα του δολοφονου πριν απο το εγκλημα.Το ενιωθε αυτο, το φοβοταν και να που τωρα ολοι οι φοβοι του εβγαιναν αληθινοι.
Ο οργανισμος του ομως αυτην την στιγμη, σχηματιζε ενα αμυντικο τειχος, σαθρο μεν, αλλα αρκετο για να βρει στηριγμα να κρατηθει και να υπερασπιστει τον εαυτο του.
Χωρις να το καταλαβει βρεθηκε μπροστα απ' το αυτοκινητο του, μπηκε μεσα και διχως δευτερη σκεψη ξεκινησε για το σπιτι, οπου σε λιγο λογικα θα κατεφτανε και η Λ.
Οδηγουσε γρηγορα , οδηγουσε μηχανικα κι ακολουθωνταςτον πιο συντομο δρομο κατεληξε στην κοκκινη κουνιστη πολυθρονα- ρετρο δωρο της γιαγιας για την καινουρια ζωη- διπλα στο τζακι, εξουθενωμενος κι εξαρτημενος απ' τον θυμο του." Μεγαλη ντοπα ο θυμος" σκεφτηκε"γι'αυτο ας την εκμεταλλευτω οσο ειναι καιρος και κραταει."
Η Λ. δεν αργησε να φανει.Με το που μπηκε μεσα και τον ειδε ετσι καταλαβε οτι κατι τρεχει.Αυτος χωρις να της δωσει τα περιθωρια αντιδρασης, αρχισε να την βομβαρδιζει με αλλεπαληλες ερωτησεις, απο τον σωρο των οποιων ξεχωριζαν τριες λεξεις."κερατας...πουτανα....μαλλακας..."
Απ'την ηττοπαθεια που τον διεκρινε, συμπερανε οτι με την πρωτη και την τελευταια λεξη, μαλλον αυτοχαρακτηριζοταν....
25.5.08
Καλησπερα τεμπελη...
Μοδα; Ψυχολογια του οχλου; Κοινωνικο φαινομενο; Λιγο από όλα και όλα αυτά μαζι;…………….
Ένα είναι σιγουρο.Σαν Μαρινο..... Σαν ελλαδα. Μια χωρα υπομονης.
Επιμονης στην ρευστοποιημενη ωχαδελφοσυνη!
Και μια συνεχομενη διαπλοκη...να δεχετε 12αρια, μεχρι την ωρα που ο λαος αγχωμενος περιμενει το 12αρι μιας Κυπρου οπου εχει σιγουρο το ανταλλαγμα, στα κορμια, μιας ενδεχομενης επιστρατευσης.
Κριμα που οι συμμαχοι της Ρωσιας είναι κομματι ενός εαυτου, ερμητικά ανεξάρτητου, και οι εμφυλιοι μεταξυ τους προστατευουν αγωγους Μπουργκας – Αλεξανδουπολη.
Τι να κανει και η κακομοιρα,η Καλομοιρα, που την υποδεχτηκε ο Ρουσοπουλος και δεχτηκε την προοπτικη να αναπτερωσει το εθνικο φρονημα, μεχρι εκει που το συμβολαιο τις δινει το δικαιωμα να χαμογελα.
Με τα μπλοκ συγχωνευμενα (και συνηδητοποημενα?) στην ουτοποια ενός παραλληληματος….
Ουγγαρια – ελλαδα 3-2, και επεται συνεχεια, με το Σαββα να πινει καφε βιενουα στο μπαλκονι της Καλομοιρας, που του εκμυστειρευετε τον εφιαλτη του υπουργου.......Πρωτη θεση η Ελλαδα και το heavy metal με τις στολες του, να φοβιζει το Μεγαρο Μαξιμου ......
Απομακρυνοντας, δινει εντολη στον πρωτο τυχοντα να δωσει το βραβειο. Στα οντα τα ξενα……….
Τεμπελη μου……. Σαν Μαρινο...Σαν Ελλαδα και η ζωη από αυριο συνεχιζετε με μπολικη δοση διαπλεγμενων τραγουδιων, από ethnic – hard rock – pop – disco – ballads και ότι άλλο χωραει σε μια αιθουσα, οπου η Αντλαντικη Συμμαχια και ο Ο.Η.Ε. πουλουσαν απ’εξω σε παγκους σημαιακια των χωρων, που είναι προς ενταξη.
Το γνωριζουν αυτό οι Σκοπιανοι και μας κερνανε ποντους, περιμενοντας το 12αρι από τον κουρασμενο Αλεξη Κωσταλα που χωρις να το θελει θυμηθηκε τον φιλο του τον Αλκη Στεα και εδωσε το 12αρι στην Πατρα (τα κανω όλα με τις τι 2).....και φανταστειτε εσεις οι κουρασμενοι μεχρι τις 1, τι εγινε μετα τις 2 στο Βελιγραδι οπου ολοι οι χαρουμενοι πηγαν για υπνο στο ιδιο δωματιο………. Και το μεσημερι τις επομενης μερας γυριζε στο μυαλο αυτων που γνωριζουν, το γιατι, το Σαν Μαρινο μας επελεξε.
Οκ, ένα είναι σιγουρο εάν θελουμε μονιμα πρωτη την Ελλαδα στην "ευρωβιζιον", ας ανεξαρτητοποιησουμε τα νησια μας ένα μηνα πριν και θα σπασουμε το ρεκορ σε συλλογη ποντων
Οσο για τις βραχονησιδες ασχολουνται οι τουρκοι……….
Δεν ξερω εάν πρεπει, αλλα αυτή την στιγμη νιωθω μια ενταση, ισως παρασυρμενος από "μυστικους συνδυασμους" μια γνωριμης συνταγης διασκεδασης του πληθους μιας χωρας....που προσπαθει να γλιτωσει από την αναρχια.
Μιας κυβερνησης ανιδιοτελους...που ξερει να κερδιζει την ευρωβιζιον!
Μεσο ενός Ο.Τ.Ε. μεσο μιας SIEMENS και μιας μηνυσης προς το STAR του Βαρδινογιαννη οπου ΕΝΑΣ Βγενοπουλος θα παρει 150.000.000. και θα δωσει τα 20.000.000 στον Παναθηναικο………..
Στο τελος θα μας πουν οι μανατζαραιοι(sic) πως θα βαλουν μετοχο....... τον Οτσαλαν επειδη το ΠΕΚ είναι πρωτος ξαδελφος του.....ΠΕΚΑΚΑ!
Ελεος, my secret κομπινα(ισον)………………..ΤΕΜΠΕΛΗ ΜΟΥ!!
Δεν είναι μοδα. Είναι ψυχολογια του οχλου. Δεν είναι κοινωνικο φαινομενο. Λιγο από όλα και όλα για λιγη πολιτικη βουληση ……………….
Από τον νυχτερινο επισκεπτη live sto afteraki του Βελιγραδιου……………………
Ένα είναι σιγουρο.Σαν Μαρινο..... Σαν ελλαδα. Μια χωρα υπομονης.
Επιμονης στην ρευστοποιημενη ωχαδελφοσυνη!
Και μια συνεχομενη διαπλοκη...να δεχετε 12αρια, μεχρι την ωρα που ο λαος αγχωμενος περιμενει το 12αρι μιας Κυπρου οπου εχει σιγουρο το ανταλλαγμα, στα κορμια, μιας ενδεχομενης επιστρατευσης.
Κριμα που οι συμμαχοι της Ρωσιας είναι κομματι ενός εαυτου, ερμητικά ανεξάρτητου, και οι εμφυλιοι μεταξυ τους προστατευουν αγωγους Μπουργκας – Αλεξανδουπολη.
Τι να κανει και η κακομοιρα,η Καλομοιρα, που την υποδεχτηκε ο Ρουσοπουλος και δεχτηκε την προοπτικη να αναπτερωσει το εθνικο φρονημα, μεχρι εκει που το συμβολαιο τις δινει το δικαιωμα να χαμογελα.
Με τα μπλοκ συγχωνευμενα (και συνηδητοποημενα?) στην ουτοποια ενός παραλληληματος….
Ουγγαρια – ελλαδα 3-2, και επεται συνεχεια, με το Σαββα να πινει καφε βιενουα στο μπαλκονι της Καλομοιρας, που του εκμυστειρευετε τον εφιαλτη του υπουργου.......Πρωτη θεση η Ελλαδα και το heavy metal με τις στολες του, να φοβιζει το Μεγαρο Μαξιμου ......
Απομακρυνοντας, δινει εντολη στον πρωτο τυχοντα να δωσει το βραβειο. Στα οντα τα ξενα……….
Τεμπελη μου……. Σαν Μαρινο...Σαν Ελλαδα και η ζωη από αυριο συνεχιζετε με μπολικη δοση διαπλεγμενων τραγουδιων, από ethnic – hard rock – pop – disco – ballads και ότι άλλο χωραει σε μια αιθουσα, οπου η Αντλαντικη Συμμαχια και ο Ο.Η.Ε. πουλουσαν απ’εξω σε παγκους σημαιακια των χωρων, που είναι προς ενταξη.
Το γνωριζουν αυτό οι Σκοπιανοι και μας κερνανε ποντους, περιμενοντας το 12αρι από τον κουρασμενο Αλεξη Κωσταλα που χωρις να το θελει θυμηθηκε τον φιλο του τον Αλκη Στεα και εδωσε το 12αρι στην Πατρα (τα κανω όλα με τις τι 2).....και φανταστειτε εσεις οι κουρασμενοι μεχρι τις 1, τι εγινε μετα τις 2 στο Βελιγραδι οπου ολοι οι χαρουμενοι πηγαν για υπνο στο ιδιο δωματιο………. Και το μεσημερι τις επομενης μερας γυριζε στο μυαλο αυτων που γνωριζουν, το γιατι, το Σαν Μαρινο μας επελεξε.
Οκ, ένα είναι σιγουρο εάν θελουμε μονιμα πρωτη την Ελλαδα στην "ευρωβιζιον", ας ανεξαρτητοποιησουμε τα νησια μας ένα μηνα πριν και θα σπασουμε το ρεκορ σε συλλογη ποντων
Οσο για τις βραχονησιδες ασχολουνται οι τουρκοι……….
Δεν ξερω εάν πρεπει, αλλα αυτή την στιγμη νιωθω μια ενταση, ισως παρασυρμενος από "μυστικους συνδυασμους" μια γνωριμης συνταγης διασκεδασης του πληθους μιας χωρας....που προσπαθει να γλιτωσει από την αναρχια.
Μιας κυβερνησης ανιδιοτελους...που ξερει να κερδιζει την ευρωβιζιον!
Μεσο ενός Ο.Τ.Ε. μεσο μιας SIEMENS και μιας μηνυσης προς το STAR του Βαρδινογιαννη οπου ΕΝΑΣ Βγενοπουλος θα παρει 150.000.000. και θα δωσει τα 20.000.000 στον Παναθηναικο………..
Στο τελος θα μας πουν οι μανατζαραιοι(sic) πως θα βαλουν μετοχο....... τον Οτσαλαν επειδη το ΠΕΚ είναι πρωτος ξαδελφος του.....ΠΕΚΑΚΑ!
Ελεος, my secret κομπινα(ισον)………………..ΤΕΜΠΕΛΗ ΜΟΥ!!
Δεν είναι μοδα. Είναι ψυχολογια του οχλου. Δεν είναι κοινωνικο φαινομενο. Λιγο από όλα και όλα για λιγη πολιτικη βουληση ……………….
Από τον νυχτερινο επισκεπτη live sto afteraki του Βελιγραδιου……………………
23.5.08
το δευτερο ωραιοτερο πραγμα....
Ανοιγεις την πορτα του club...περασμενες 3....ψιλοζαλισμενος....., και σε παρασυρει η ορμη με την οποια τραγουδουν ολοι οι "καλοπροαιρετοι" θαμωνες με μια φωνη "...οοοό...οοοοό...πινω μπαφους και παιζω Pro...."!Γυρναει το μικρο μου το ξαδερφακι, ανυποψιαστο,με χιλιαδες "ωρες πτησης" στο playstation, που το ειχα βγαλει για ποτο, και μου λεει "Τι ειναι αυτο που πίνουν με το Pro?"
"Καλα.." συχτιριζω απο μεσα μου"...καμενος κι εσυ.."
Δεν λεω!Καλα τα ηλεκτρονικα, καλο το να λιωνεις με τις ωρες, αλλα κι εμεις που μεγαλωσαμε με το ξυλινο και με τα χαρτακια PANINI τι παθαμε?
δεν γιναμε νορμαλ?Δεν ερωτευτηκαμε την μπαλα οταν πρωτοξεκινησαμε να κλοτσαμε ενα κουτακι coca cola?δεν πονεσαμε οταν αρχισαν και οι θεοι του ποδοσφαιρου να βαζουν γκολ με το χερι και να ριχνουν κουτουλιες δεξια και αριστερα?
Θυμαμαι τις Παρασκευες, τα απογευματα, μετα το σχολειο οταν πια ειμασταν αρκετα μεγαλοι για να τρεχουμε στις αλανες ολη την ωρα και αρκετα μικροι για να γκομενιζουμε στις καφετεριες μαζευομασταν γυρω απο ενα ξυλινο ποδοσφαιρακι και περνουσαμε ωρες ατελειωτες.Αλλοτε ενας εναντιον ενος,αλλοτε δυο εναντιον δυο διναμε μαχες για το ποιος θα καταφερει να βαλει την πολυποθητη 5η μπιλια για να κερδισει, και παντα ευχομασταν να ειχαμε ενα χερι ακομα για να προλαβαινουμε να πιανουμε ολες τις λαβες.Το νιωθαμε το παιχνιδι , το αγγιζαμε,κλοτσαγαμε το τραπεζι οταν τσαντιζομασταν,βαζαμε "χερι"¨στην μπιλια, η επαφη ηταν αμεση,το απολαμβαναμε με ολες μας τις αισθησεις και εκτονωνομασταν οσο μπορουσαμε!
Κολλημα ομως ειχαμε και με τα αυτοκολλητα των ποδοσφαιριστων,τα οποια αγοραζαμε με το υποτυπωδες χαρτζιλικι μας και αφου συμπληρωναμε το αλμπουμ της σεζον καταληγαμε να συλλεγουμε στοιβες απο αυτα ωστε να κοκορευτουμε στους φιλους για το ποιος εχει τα περισσοτερα και τα πιο σπανια!Απο εκει μαθαιναμε τα ροστερ των ομαδων,τη θεση παιζει ο καθε παιχτης, τι υψος εχει και ολες τις συναφης πληροφοριες που τα παιδια του σημερα βρισκουν ετοιμες στο Pro, στο FIFA και στα MANAGER!Κατακτουσαμε την γνωση με κοπο και ιδρωτα!
Υπηρχαν βεβαια και αυτοι που ειχαν περισσοτερο χρονο και χρημα-μα οχι και μερακι!-απο εμας,κυριως μεγαλυτερης ηλικιας, που ασχολουνταν με ενα αλλο χομπι, πιο ελιτιστικο, το subbuteo(επιτραπεζιο ποδοσφαιρο) το οποιο ειχε, και εχει, κι αυτο την γοητεια του οσον αφορα την κατασκευη των γηπεδων και των μορφων των ποδοσφαιριστων σε μινιατουρα, αλλα και τον τροπο με τον οποιο παιζεται αφου και σ' αυτο εχεις αμεση επαφη με το παιχνιδι και γινεται πιο "χειροποιητη"(sic) η προσπαθεια σου!
Κι ετσι φτανουμε στο σημερα, στην παντοκρατορια των παιχνιδομηχανων και στην εξομοιωση του ποδοσφαιρου μεσω των video-games.Όλοι κολλημενοι με το Pro,to FIFA κλπ....Μικροι και μεγαλοι!Φτιαχνουν ομαδες, αγοραζουν παιχτες,ξερουν την βαθμολογια του καθε παιχτη σε καθε skill,αλλαζουν τα συστηματα,τσεκαρουν το game-play,κανουν προπονηση μονοι τους για να κερδισουν τα φιλαρακια τους, και να τα πικαρουν!Η καθημερινοτητα τους περιστρεφεται γυρω απο αυτο και βεβαια, περιμενουν την καθε νεα εκδοση του παιχνιδιου σαν μαννα εξ ουρανου!
Μοδα?Ψυχολογια του οχλου?Κοινωνικο φαινομενο?Λιγο απο ολα και ολα αυτα μαζι!
Στο γαιτανακι που λεγεται ποδοσφαιρο,καθε εποχη εχει τις δικες της τασεις και τα δικα της χαρακτηριστικα!Ένα μονο μενει σταθερο!Η αγαπη γι΄αυτο!ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ, οπως λενε και οι παλιοι...που εχουν φαει και τα δυο με το κουταλι!
"Καλα.." συχτιριζω απο μεσα μου"...καμενος κι εσυ.."
Δεν λεω!Καλα τα ηλεκτρονικα, καλο το να λιωνεις με τις ωρες, αλλα κι εμεις που μεγαλωσαμε με το ξυλινο και με τα χαρτακια PANINI τι παθαμε?
δεν γιναμε νορμαλ?Δεν ερωτευτηκαμε την μπαλα οταν πρωτοξεκινησαμε να κλοτσαμε ενα κουτακι coca cola?δεν πονεσαμε οταν αρχισαν και οι θεοι του ποδοσφαιρου να βαζουν γκολ με το χερι και να ριχνουν κουτουλιες δεξια και αριστερα?
Θυμαμαι τις Παρασκευες, τα απογευματα, μετα το σχολειο οταν πια ειμασταν αρκετα μεγαλοι για να τρεχουμε στις αλανες ολη την ωρα και αρκετα μικροι για να γκομενιζουμε στις καφετεριες μαζευομασταν γυρω απο ενα ξυλινο ποδοσφαιρακι και περνουσαμε ωρες ατελειωτες.Αλλοτε ενας εναντιον ενος,αλλοτε δυο εναντιον δυο διναμε μαχες για το ποιος θα καταφερει να βαλει την πολυποθητη 5η μπιλια για να κερδισει, και παντα ευχομασταν να ειχαμε ενα χερι ακομα για να προλαβαινουμε να πιανουμε ολες τις λαβες.Το νιωθαμε το παιχνιδι , το αγγιζαμε,κλοτσαγαμε το τραπεζι οταν τσαντιζομασταν,βαζαμε "χερι"¨στην μπιλια, η επαφη ηταν αμεση,το απολαμβαναμε με ολες μας τις αισθησεις και εκτονωνομασταν οσο μπορουσαμε!
Κολλημα ομως ειχαμε και με τα αυτοκολλητα των ποδοσφαιριστων,τα οποια αγοραζαμε με το υποτυπωδες χαρτζιλικι μας και αφου συμπληρωναμε το αλμπουμ της σεζον καταληγαμε να συλλεγουμε στοιβες απο αυτα ωστε να κοκορευτουμε στους φιλους για το ποιος εχει τα περισσοτερα και τα πιο σπανια!Απο εκει μαθαιναμε τα ροστερ των ομαδων,τη θεση παιζει ο καθε παιχτης, τι υψος εχει και ολες τις συναφης πληροφοριες που τα παιδια του σημερα βρισκουν ετοιμες στο Pro, στο FIFA και στα MANAGER!Κατακτουσαμε την γνωση με κοπο και ιδρωτα!
Υπηρχαν βεβαια και αυτοι που ειχαν περισσοτερο χρονο και χρημα-μα οχι και μερακι!-απο εμας,κυριως μεγαλυτερης ηλικιας, που ασχολουνταν με ενα αλλο χομπι, πιο ελιτιστικο, το subbuteo(επιτραπεζιο ποδοσφαιρο) το οποιο ειχε, και εχει, κι αυτο την γοητεια του οσον αφορα την κατασκευη των γηπεδων και των μορφων των ποδοσφαιριστων σε μινιατουρα, αλλα και τον τροπο με τον οποιο παιζεται αφου και σ' αυτο εχεις αμεση επαφη με το παιχνιδι και γινεται πιο "χειροποιητη"(sic) η προσπαθεια σου!
Κι ετσι φτανουμε στο σημερα, στην παντοκρατορια των παιχνιδομηχανων και στην εξομοιωση του ποδοσφαιρου μεσω των video-games.Όλοι κολλημενοι με το Pro,to FIFA κλπ....Μικροι και μεγαλοι!Φτιαχνουν ομαδες, αγοραζουν παιχτες,ξερουν την βαθμολογια του καθε παιχτη σε καθε skill,αλλαζουν τα συστηματα,τσεκαρουν το game-play,κανουν προπονηση μονοι τους για να κερδισουν τα φιλαρακια τους, και να τα πικαρουν!Η καθημερινοτητα τους περιστρεφεται γυρω απο αυτο και βεβαια, περιμενουν την καθε νεα εκδοση του παιχνιδιου σαν μαννα εξ ουρανου!
Μοδα?Ψυχολογια του οχλου?Κοινωνικο φαινομενο?Λιγο απο ολα και ολα αυτα μαζι!
Στο γαιτανακι που λεγεται ποδοσφαιρο,καθε εποχη εχει τις δικες της τασεις και τα δικα της χαρακτηριστικα!Ένα μονο μενει σταθερο!Η αγαπη γι΄αυτο!ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ, οπως λενε και οι παλιοι...που εχουν φαει και τα δυο με το κουταλι!
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
